حرف هایی برای نگفتن

اینها فقط حرفهایی است که از سر عادت برای خودم مینویسم.عادت خاکستری تنهایی و دلتنگی.....

سه‌شنبه 19 آبان‌ماه سال 1388

دل نوشته برای تو

گفتم: چقدر احساس تنهایی می کنم...

گفتی: فانی قریب؛ من که نزدیکم(بقره/186)

گفتم: تو همیشه نزدیکی؛ من دورم، کاش می شد به تو نزدیک شوم...

گفتی: واذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفه و دو ن الجهر من القول بالغدو و الاصال؛ هر صبح و عصر، پروردگارت را نزد خودت، با خوف و تضرع و با صدای آهسته یاد کن(اعراف/205)

گفتم: این همه توفیق می خواهد!

گفتی: الا تحبون ان یغفرالله لکم؛ دوست ندارید خدا ببخشدتان؟!(نور/22)


گفتم: چقدر احساس تنهایی می کنم...

گفتی: فانی قریب؛ من که نزدیکم(بقره/186)

گفتم: تو همیشه نزدیکی؛ من دورم، کاش می شد به تو نزدیک شوم...

گفتی: واذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفه و دو ن الجهر من القول بالغدو و الاصال؛ هر صبح و عصر، پروردگارت را نزد خودت، با خوف و تضرع و با صدای آهسته یاد کن(اعراف/205)

گفتم: این همه توفیق می خواهد!

گفتی: الا تحبون ان یغفرالله لکم؛ دوست ندارید خدا ببخشدتان؟!(نور/22)

گفتم: معلوم است که دوست دارم مرا ببخشی...

گفتی: واستغفروا ربکم ثم توبوا الیه؛ پس از خداوند بخواهید شما را ببخشد و بعد توبه کنید(هود/90)

گفتم: با این همه گناه...آخر چه کار می توانم بکنم؟

گفتی: الم یعلموا ان الله هو یقبل التوبه عن عباده؛ مگر نمی دانید خداست که توبه را از بندگانش قبول می کند؟!(توبه/104)

گفتم: دیگر روی توبه ندارم...

گفتی: من الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب؛(ولی)خدا عزیز است و دانا، او آمرزنده گناه است و پذیرنده توبه(غافر/3-2)

گفتم: با این همه گناه برای کدام گناهم توبه کنم؟

گفتی: ان الله یغفرالذنوب جمیعا؛ خدا همه گناهان را می بخشد(زمر/53)

گفتم: یعنی باز هم بیایم؟ باز هم مرا می بخشی؟

گفتی: و من یغفرالذنوب الاالله؛ به جز خدا کیست که گناهان را ببخشاید؟(آل عمران/135)

گفتم: نمی دانم چرا همیشه در مقابل این کلامت کم می آورم! آتشم می زند؛ ذوبم می کند؛ عاشق می شوم!...توبه می کنم

گفتی: ان الله یحب التوابین و یحب المطهرین؛ خدا هم توبه کنندگان و هم آن هایی که پاک هستند را دوست دارد(بقره/222)

ناخواسته گفتم: الهی و ربی من لی غیرک

گفتی: الیس الله بکاف عبده؛ آیا خدا برای بنده اش کافی نیست؟(زمر/36)

گفتم:در برابر این همه مهربانیت چه می توانم بکنم؟

گفتی: یا ایها الذین آمنوا اذکروالله ذکرا کثیرا و سبحوه بکره و اصیلا هو الذی یصلی علیکم و ملائکته لیخرجکم من الظلمات الی النور و کان بالمومنین رحیما؛ ای مومنین! خدا را زیاد یاد کنید و صبح و شب او را تسبیح کنید. او کسی است که خود و فرشته هایش بر شما درود و رحمت می فرستند تا شما را از تاریکی ها به سوی روشنایی بیرون بیاورند. خدا نسبت به مومنین مهربان است(احزاب/43-41)


منبع: روزنامه ایران